111. Tebbet
سُورَةُ المَسَدِ
1
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ تَبَّتْ يَدَآ أَبِى لَهَبٍۢ وَتَبَّ
Kurusun Ebû Leheb'in elleri. Zaten de kurudu!
2
مَآ أَغْنَىٰ عَنْهُ مَالُهُۥ وَمَا كَسَبَ
Ona ne malı, ne de yaptığı işler fayda verdi!
3
سَيَصْلَىٰ نَارًۭا ذَاتَ لَهَبٍۢ
O, alev alev yükselen ateşe girecek,
4
وَٱمْرَأَتُهُۥ حَمَّالَةَ ٱلْحَطَبِ
Eşi de boynunda bükülmüş urgan olarak,o ateşe odun taşıyacak.
5
فِى جِيدِهَا حَبْلٌۭ مِّن مَّسَدٍۭ
Eşi de boynunda bükülmüş urgan olarak,o ateşe odun taşıyacak.